โรคใบจุดตานก(Bird’s eye spot) มักเกิดในแปลงกล้ายางที่ปลูกไว้เป็นต้นตอ และต้นยางในแปลงกิ่งตาสำหรับขยายพันธุ์ ทำให้ใบร่วง ต้นยางชะงักการเจริญเติบโต และต้องใช้เวลานานกว่าต้นยาง จะได้ขนาดติดตา
สาเหตุของโรคใบจุดตานก
เกิดจากเชื้อรา Drechslera (Helminthosporium) heveae (Petch) M.B. Ellis.
ลักษณะอาการของโรคใบจุดตานก
ถ้าเชื้อราเข้าทำลายใบในระยะที่ใบยังอ่อนมาก จุดแผลที่เกิดจะไม่แตกต่างจากการเข้าทำลายของเชื้อราชนิดอื่นๆ แผ่นใบจะหงิกงอเน่าดำ และร่วง เหลือแต่ยอดที่มีลักษณะบวมโต ใบยางที่มีอายุมากขึ้นจะปรากฏจุดแผลค่อนข้างกลม ขอบแผลมีสีน้ำตาลล้อมรอบซึ่งโปร่งแสง ถ้าเชื้อเข้าทำลายใบยางแก่จะมีลักษณะเป็นรอยจุดสีน้ำตาลเท่านั้น
การแพร่ระบาดของโรคใบจุดตานก
ระบาดรุนแรงในแปลงกล้ายางที่ปลูกในพื้นที่ดินทราย หรือที่ดินมีความอุดมสมบูรณ์ต่ำ โรคนี้แพร่ระบาดโดยลม ฝน หรือการสัมผัสระหว่างต้นยางที่เป็นโรค
การป้องกันกำจัดโรคใบจุดตานก
- หลีกเลี่ยงการปลูกต้นกล้ายางในพื้นที่ดินทราย
- ใช้ปุ๋ยอินทรีย์หรือปุ๋ยคอกช่วยปรับสภาพดินให้อุ้มน้ำได้ดีขึ้น
- ใช้สารเคมีพ่นใบยางเมื่อเริ่มพบอาการของโรค
- แมนโคเซบ(mancozeb) ที่พบและมีจำหน่ายในชื่อการค้า เช่น แมนโคเซบ 75% WP หรือ ไดเทนเอ็ม 45 80% WP โดยใช้ในอัตรา 48 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร พ่นใบยางอ่อนทุก 7 วัน
- โปรพิเนบ(propineb) ที่พบและมีจำหน่ายในชื่อการค้า เช่น แอนทราโคล 75% WP โดยใช้ในอัตรา 48 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร พ่นใบยางอ่อนทุก 7 วัน
- คลอโรธาโลนิล(chlorothalonil) ที่พบและมีจำหน่ายในชื่อการค้า เช่น ดาโคนิล 75% WP โดยใช้ในอัตรา 48 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร พ่นใบยางอ่อนทุก 7 วัน
หมายเหตุ: อ้างอิงข้อมูลจาก โรคและศัตรูยางพาราที่สำคัญในประเทศไทย, สถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์, 2549
- 30/04/2008 17:00 - โรคใบร่วงและฝักเน่า
- 24/03/2008 00:29 - โรคใบจุดก้างปลา
