ยางพาราวันนี้!

ก่อนหน้านี้ ทุกวันที่ผมเดินทางไปทำงาน นอกจากพื้นที่ส่วนใหญ่ที่ผ่านไปสองข้างทางจะเป็นสวนยางพาราน้อยใหญ่แล้ว บางส่วนของพื้นที่ซึ่งแต่เดิมเป็นทุ่งนาที่ปกคลุมไปด้วยหญ้ารก ๆ หลังจากฝนตกลงมาแม้จะล่าไปเกือบเดือน ช่วงนี้ ภาพการไถนาด้วยแทรกเตอร์บ้าง ควายเหล็กบ้าง  การถอนกล้า ดำนา ก็ปรากฎให้เห็นเป็นลำดับ บางแห่งก็ดูคึกคักและมีสีสัน ชาวบ้านบอกว่า ปีนี้ชาวสวนยางพาราทำนากันมากกว่าปีก่อน

เสี้ยวหนึ่ง ถือเป็นความสอดคล้องและลงตัวอย่างเหมาะเจาะของชาวสวนยางพาราในบางพื้นที่ เมื่อเข้าสู่ฤดูฝนตกหนักจนไม่สามารถกรีดยางได้ ชาวสวนยางเหล่านี้ก็จะกลายมาเป็นชาวนา ถอนกล้าที่เคยหว่านเอาไว้ในระหว่างแถวต้นยาง เพื่อนำไปปักดำท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายมา ในบางช่วงก็เกือบทั้งวันและคืน  2 เดือนที่ต้องหยุดกรีดยาง คือ 2 เดือนที่ต้องคอยทะนุบำรุงนาข้าวเพื่อให้ได้ผลผลิตเต็มเม็ดเต็มหน่วย

เมื่อข้าวเติบโต ตั้งท้อง ออกรวง วันที่จะเก็บเกี่ยวผลผลิตรออยู่ข้างหน้า นอกจากข้าวเปลือกแล้ว ซังข้าว, แกลบ และรำจากการสีข้าว ก็จะกลายเป็นวัสดุที่สามารถนำไปทำปุ๋ยอินทรีย์ หรือปุ๋ยอินทรีย์ชีวภาพสำหรับพืชทุกชนิดรวมทั้งยางพาราด้วยได้เป็นอย่างดี เหล่านี้ ล้วนเป็นสิ่งที่เกษตรกรชาวนา-ชาวสวนยางทำได้ ผลิตได้ โดยไม่ต้องนำเข้าหรือคอยอาศัยแต่ปัจจัยภายนอก(หมู่บ้าน)  นี่อาจเป็นเสี้ยวหนึ่งของ “ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง” ที่เราควรตระหนักและนำมาปรับใช้ให้เหมาะสมกับ “ชีวิตเรา” ในยามที่ทั้งโลกตกอยู่ภายใต้ภาวะ “วิกฤติเศรษฐกิจ” ที่ยังไม่อาจทำนายอนาคตได้มากนัก

ที่สำคัญ ราคายางพาราที่ตกต่ำและผันผวนในวันนี้ คือสัจจธรรมที่จะทำให้พี่น้องเกษตรกรชาวสวนยางพาราทุกคน ทุกภาค โดยเฉพาะในแหล่งผลิตยางใหม่ ได้รู้ว่า แม้จวันนี้ เราเริ่มกลายเป็นชาวสวนยางพารา แต่เราก็ยังไม่อาจละทิ้งผืนนาที่เคยทำได้